Alexander Gavrylyuk − piano

Muziekgebouw Frits Philips, Eindhoven, 15 oktober 2019

Klaviervirtuoos Alexander Gavrylyuk treedt in de voetsporen van Horowitz, lijkt het als het op complexiteit en vingervlugheid op de piano aankomt. Nuance en zeggingskracht legt Gavrylyuk daar als een gevoelige laag overheen. Hij begint met het lieflijke Rondo in D, KV485 uit 1786 van Mozart. Daarna speelt hij Rhapsodie in g opus 79 nr 2 uit 1879 van Brahms. De piano zucht en steunt en barst bijna uit zijn voegen van de energie die Gavylyuk erin stopt. Helaas overstemt hij hiermee het luisterplezier. De Grand études de Paganini S141 die Liszt schreef tussen 1838 en 1851 komt beter uit de verf met de mooie contrasten. Soms klinkt het alsof er twee pianoreuzen spelen, heel bijzonder. Daarna speelt hij Danse Macabre opus 43 uit 1874 van Saint-Saëns in een bewerking van Liszt en Horowitz met ontelbare snelle nootjes. Toch slaagt Gavylyuk erin bij het razendvlugge spel niet te struikelen over zijn eigen vingers. De knekels vliegen in het rond, zo lijkt het. Een iets rustiger versie had ik meer gewaardeerd. Na de pauze komt de Schilderijententoonstelling van Moessorgski uit 1874. Alle schilderijen komen aan bod en hierin is Gavrylyuk op zijn best: hij breng veel nuance in zijn spel en schildert daarmee de taferelen.
Het wordt een mooie muziekavond.
Frank van de Loo