Eric Vloeimans − Oliver's Cinema III

Muziekgebouw Frits Philips, Eindhoven, 28 september 2019

Als stilte een geluid was dan zou Oliver's Cinema het kunnen uitvoeren. Dit speelt door mijn hoofd bij de opening van het concert als met een fluisterzacht duet van accordeon en cello − of misschien was het een fluisterzachte battle − het concert begint. Pas na enige tijd gaat de trompet meedoen. Het groeit dan uit tot een imposant nummer. Het is Bon Appétit van accordeontovenaar Tuur Florizoone. Jörg Brinkmann en Eric Vloeimans vergezellen hem hierbij op cello en trompet. De virtuositeit van de drie musici maakt dat alle nummers in dit concert diepte krijgen, het is niet simpel trompet, cello en accordeon zoals we die kennen, accordeon en cello zijn, net als borst en heup ook percussie-instrumenten. En trompet en accordeon kunnen ademen en zuchten, en de cello wordt gestreken of geplukt bespeeld. Oliver's Cinema is daarmee een rijk bezet orkest. Het heeft een eigen sound, is geen jazz, geen klassiek, geen pop, of wat dan ook, het is improvisatie én de onderliggende invloed van al die muziekstromingen. Het levert rijke, filmische muziek op, muzieklandschappen met mooie vergezichten, woest, maar ook lieflijk en harmonieus; zoals het hoort in een geluidsbioscoop.
Oliver's Cinema III levert een geweldig concert op. De nummers blijven mede door de instrumentale rijkdom lang hangen.
Frank van de Loo